spatial narratives for counter-futures

COUNTERPUBLICS is a collaborative practice based in Athens and acting nomadically at the intersection of arts, architecture, urbanism and critical theory.

Initiated by Giorgos Papadatos & Constantina Theodorou, through artistic interventions, transdisciplinary research and theoretical production, it explores and expriments with forms of action that address the issues of  extended public space, emergent territorialities, political ecology, the urban condition and the activation of the hinterland.

In collaboration with other cultural actors and local communities, Counterpublics asprires to seek new spaces and ways of being in public,to create alternative spatial narratives and imageries, counter- imaginaries for counter-futures.

Dominant publics are by definition those that can take their discourse pragmatics and their lifeworlds for granted, misrecognizing the indefinite scope of their expansive address as universality or normalcy. Counterpublics are spaces of circulation in which it is hoped that the poesis of scene making will be transformative, not replicative merely.

Warner , 2002, Publics and Counterpublics, Public Culture 14(1): 49–90, 88



Energy as commons

 15th September, 16.30-18.00

New Alphabet School, #Commonings
14-18 September HKW, Berlin



15th September, 16.30-18.00
New Alphabet School, #Commonings
14-18 September HKW, Berlin

Renewable energy infrastructures, wind and solar farms and long-distance energy grids are rapidly multiplying at a planetary scale, sweeping the last unexploited habitats of the world, endangering forms of life critical to our common survival. What does it mean to share resources that are supposedly unlimited, abundant and available everywhere, yet the infrastructures through which people can share them are practically limited, finite and site specific?

We aim to initiate this dialogue through a workshop and collectively activated installation that will consist of small, DIY, renewable energy systems that could be used by anyone; think of electrifying a lamp or activating a radio. The energy produced will be shared according to a time schedule, an energy sharing protocol that is commonly agreed upon and under constant negotiation through informal discussions with the other participants

We wish, through our workshop-discussion, to activate imaginaries about energy sharing rituals, to explore the social -spatial implications of energy as a common resource, raising issues of climate justice, energy communities, design of hard infrastructures versus soft negotiations of sharing. The mapping of ideas and short video-interviews with the participants will be part of a video-documentation of the whole procedure, produced afterwards.

Full program
Short Schedule

Οι υποδομές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τα αιολικά και ηλιακά πάρκα, τα δίκτυα ενέργειας μεγάλων αποστάσεων, πολλαπλασιάζονται ταχύτατα σε πλανητική κλίμακα, σαρώνοντας τους τελευταίους ανεκμετάλλευτους βιότοπους του κόσμου, θέτοντας σε κίνδυνο μορφές ζωής κρίσιμες για την κοινή μας επιβίωση. Τι σημαίνει να μοιράζεσαι πόρους που είναι υποθετικά απεριόριστοι, σε αφθονία και παντού διαθέσιμοι, ωστόσο οι υποδομές μέσω των οποίων τους μοιραζόμαστε μπορεί να είναι μόνο πρακτικά περιορισμένες, πεπερασμένες και γεωχωρικά εντοπισμένες;

Στόχος μας είναι να ξεκινήσουμε αυτόν τον διάλογο μέσω ενός εργαστηρίου και μιας συλλογικά ενεργοποιούμενης εγκατάστασης που θα αποτελείται από μικρά DIY συστήματα ανανεώσιμης ενέργειας που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από όλους- θα μπορούσαν να ηλεκτροδοτήσουν μια λάμπα ή να ενεργοποιήσουν μια ραδιοφωνική μετάδοση. Η παραγόμενη ενέργεια θα μοιραστεί σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα, ένα πρωτόκολλο διαμοιρασμού ενέργειας, κοινά συμφωνημένο και υπό συνεχή διαπραγμάτευση μέσω άτυπων συζητήσεων με τους άλλους συμμετέχοντες.

Ευελπιστούμε, μέσω της συζήτησης- εργαστηρίου, να ενεργοποιήσουμε φαντασιακά σχετικά με τελετουργικά διαμοιρασμού της ενέργειας, να διερευνήσουμε τις χωρικές- κκοινωνικές προεκτάσεις της ενέργειας ως κοινό πόρο, αγγίζοντας ζητήματα σχετικά με την κλιματική δικαιοσύνη, τις ενεργειακές κοινότητες, τον σχεδιασμό σκληρών υποδομών έναντι ήπιων διαπραγματεύσεων διαμοιρασμού. Η χαρτογράφηση των ιδεών και οι σύντομες βίντεο-συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες θα είναι μέρος του βίντεο-τεκμηρίωσης της όλης διαδικασίας, το οποίο θα παραχθεί στη συνέχεια.

αναλυτικό πρόγραμμα
σύντομο χρονοδιάγραμμα



A video essay by Counterpublics (Constantina Theodorou and Giorgos Papadatos), 2022
Part of the research project “ Energy as commons “ consisting by an ongoing theoretical research, an installation, workshop and a video essay, firstly presented in HKW as part of New Alphabet – Commonings 2022.

The video essay, starting from the title reference to the utopian radical practice of Superstudio «12 cautionary tales for Christmas» , explores through a concept mapping the issue of commoning and sharing renewable energy recourses, activates imaginaries about energy sharing rituals, social -spatial implications of energy as a common resource, and raises issues of climate justice, energy communities protocols and governance. Rather drifting through concepts than following a linear narrative structure, “Seven cautionary tales for energy commons” combines short performative actions with, archival footage, text and narration by Elinor Ostrom, Silvia Federici, Ivan Illich, Ashley Dawson and others.

Ένα βίντεο δοκίμιο από το Counterpublics (Κωνσταντίνα Θεοδώρου και Γιώργος Παπαδάτος), 2022
Mέρος του ερευνητικού project “Energy as commons” που αποτελείται από μια θεωρητική έρευνα σε εξέλιξη, μια εγκατάσταση, εργαστήριο και ένα βίντεο δοκίμιο, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο HKW ως μέρος του New Alphabet – Commonings 2022.

Το βίντεο-δοκίμιο, ξεκινώντας από την αναφορά του τίτλου στην ουτοπική ριζοσπαστική πρακτική των Superstudio «12 προειδοποιητικές ιστορίες για τα Χριστούγεννα» , διερευνά, μέσα από μια εννοιολογική χαρτογράφηση, το ζήτημα των κοινών και κοινής χρήσης πόρων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενεργοποιεί αφηγήματα σχετικά με τελετουργίες κοινής χρήσης ενέργειας, κοινωνικές-χωρικές επιπτώσεις της ενέργειας ως κοινό πόρο, και εγείρει ζητήματα κλιματικής δικαιοσύνης, πρωτοκόλλων ενεργειακών κοινοτήτων και διακυβέρνησης. Περισσότερο ως περιήγηση μέσα από έννοιες παρά μια γραμμική αφηγηματική δομή, το «Seven cautionary tales for Energy commons» συνδυάζει σύντομες παραστατικές ενέργειες με αρχειακό υλικό, κείμενο και αφήγηση των Elinor Ostrom, Silvia Federici, Ivan Illich, Ashley Dawson και άλλων.

Featured Archive Footage
Elinor Ostrom on resilient social-ecological systems, Stockholm Resilience Centre, 2007
Ivan Illich, Jerry Brown and Sajay Samuel, Beyond Economics and Ecology: The Radical Thought of Ivan Illich, 2013
Ivan Illich, Energy and Equity (Ideas in Progress), 1974
LUCIO AMELIO/TERRAE MOTUS – Mario Martone – 1993
Olya Balykina (1934) Pioneriia Newsreel Series . Source: Russian State Film & Photo Archive at Krasnogorsk (2000 Apocalypse, Staline, France Télévisions 2015 Collectivization Breeds Violence and Betrayal
Govenda dance, Turkish Kurdistan, 2019
Silvia Federici on Marx, Rosa Luxemburg-Stiftung , 2019
Silvia Federici ,The Struggle for the Commons, Kontext TV, 2014
Ashley Dawson on People’s Power, Public Power Hour: Public Power 101, NYC-DSA, 2021
Brian Tokar, Tamra Gilbertson, Climate Justice and Community Renewal Resistance and Grassroots Solutions, 2020
Keith A. Taylor, Governing the Wind Energy Commons: Renewable Energy and Community Development, 2019


Soft Protocols

August-November 2021.
Series of interventions at the border of the city, Athens,


Soft spaces, spaces in the interstices of “hardly” defined territorial entities, emerging in the gaps of legal jurisdictions, are always “in between”, trapped in a legal limbo, spaces of a-legality by default, deviant territories of action. 

They are rather socially constructed than materially defined, being both arenas of negotiation and under negotiation themselves; their borders being fuzzy and porous. In their indecisive and incomplete form, they are exposed to appropriation, susceptible to the exercise of the soft power of diplomacy and governance. Yet, in the same ambivalence they can be spaces of experimentation, they can be offered as alternatives to current rigid spatial patterns of social and political action. Their manifold potential exceeds that of strictly regulated space.

In the urban context they can be spaces of unregulated wilderness, there where the law gives place to unwritten protocols, where non-institutionalized forms of coexistence have to be constantly re-invented.  In the municipality of Athens one such area is the  zone from Tris Gefyres (Three Bridges),  where the Kifissos River is revealed under the National Road, till the Philadelfia junction, an area of  multiple, overlying and fuzzy borders. It is both the boundary of the city to the river and the autoroute, the meeting point of the dense urban fabric with a mutated nature, a jurisdictional border between three municipalities, the boundary of industrial uses with the residential zone; there where different phases of urbanization overlap leaving patches of the past untouched; it is a field of multiple negotiations. Its urban landscape constitutes an indecisive urban reality.

The project is an invitation to artists, architects, performers, and theorists to explore the possibilities of these open spaces, to appropriate them defining an open syntax of use, inventing soft protocols for an expanded public space.

With a series of interventions, ephemeral installations, urban drifts, performances  and discussions, taking place in the wider area we  aim to negotiate the balance between this insubordinate urban condition and the decisiveness of action- between the openness of possibility and enclosure of form.

The project will be documented in a collective edition, together with theoretical contributions at the end of the process.


Rebecca Agnes, akoo-o collective (Nikos Bubaris, Sofia Grigoriadou, Dana Papachristou, Giorgos Samantas), Ludovic Bernhardt, Lucia Bricco, Campus Novel (Giannis Delagrammatikas, Ino Varvariti, Yiannis Sinioroglou), Eirene Efstathiou, Stefania Migliorati, Kostas Bassanos, Giorgos Papadatos, Nina Papaconstantinou, Artemis Potamianou,  VASCOS ( Kostas Tzimoulis – Vassilis Noulas ),  Dimitris Halatsis


Soft protocols

Αύγουστος-Νοέμβριος 2021
Σειρά παρεμβάσεων στο αστικό σύνορο, Αθήνα

Soft spaces, χώροι που αναδύονται στις συναρμογές μεταξύ των σκληρά καθορισμένων κυριαρχικών επικρατειών,  στα κενά μεταξύ των νομικών δικαιοδοσιών, είναι χώροι διαρκώς ενδιάμεσοι, παγιδευμένοι σε ένα νομικό limbo, χώροι της α-νομίας εξ ορισμού, παρεκκλίνοντα πεδία δράσης.

Συνιστούν περισσότερο κοινωνικές κατασκευές παρά υλικές- χωρικές μορφές, αποτελούν πεδία διαπραγμάτευσης και συγχρόνως είναι οι ίδιοι υπό διαπραγμάτευση- τα σύνορα τους είναι ρευστά και πορώδη. Μες στην αναποφασιστικότητα και το ατελές της μορφής τους είναι εκτεθειμένοι σε κάθε είδους οικειοποίηση, επιδεκτικοί στην άσκηση της «ήπιας» δύναμης της διπλωματίας και της διακυβέρνησης. Παρόλαυτα, μέσα στην  αμφισημία τους μπορούν να αποτελέσουν χώρους πειραματισμού, μπορούν να διατυπωθούν ως εναλλακτικές λύσεις  στα ισχύοντα άκαμπτα χωρικά πρότυπα  κοινωνικής και πολιτικής δράσης. Το εγγενώς πολλαπλό δυναμικό τους υπερβαίνει αυτό του αυστηρά  ρυθμισμένου χώρου.

Στο αστικό περιβάλλον, είναι χώροι  μιας αρρύθμιστης αγριότητας, εκεί όπου ο νόμος υποκαθίσταται από άγραφα πρωτοκόλλα, όπου μη-θεσμοποιημένες μορφές συνύπαρξης επανεφευρίσκονται διαρκώς εκ νέου. Στον δήμο Αθηναίων μια τέτοια περιοχή είναι η ζώνη από τις Τρεις Γέφυρες, εκεί όπου κάτω από την Εθνική Οδό αποκαλύπτεται ο Κηφισός, έως τον κόμβο Φιλαδέλφειας, μια περιοχή πολλαπλών, επικαλυπτομένων και ασαφών συνόρων. Είναι συγχρόνως το όριο της πόλης προς το ποτάμι και τον αυτοκινητόδρομο, το σημείο συνάντησης μιας πυκνής αστικής συνθήκης με μια μεταλλαγμένη φύση, ένα διοικητικό σύνορο μεταξύ τριών δήμων, το όριο των βιομηχανικών χρήσεων με την οικιστική ζώνη, είναι εκεί που διαφορετικές φάσεις της αστικοποίησης αλληλεπικαλύπτονται αφήνοντας θραύσματα του παρελθόντος ανέγγιχτα – είναι  ένα πεδίο πολλαπλών διαπραγματεύσεων. Το αστικό της τοπίο συγκροτεί μια αναποφάσιστη αστική πραγματικότητα.

Το πρότζεκτ αποτελεί μια πρόσκληση σε εικαστικούς, αρχιτέκτονες, performers και θεωρητικούς να εξερευνήσουν τις δυνατότητες αυτών των ανοιχτών χώρων, να τους οικειοποιηθούν, ορίζοντας ένα ανοιχτό συντακτικό χρήσης, επινοώντας soft protocols για έναν διευρυμένο δημόσιο χώρο.

Με μια σειρά από παρεμβάσεις, εφήμερες εγκαταστάσεις, αστικές περιπλανήσεις, performances και συζητήσεις που θα λάβουν χώρα στην ευρύτερη περιοχή, επιδιώκουμε την διαπραγμάτευση της ισορροπίας μεταξύ αυτής της ανυπόταχτης αστικής συνθήκης και της αποφασιστικότητας της δράσης- μεταξύ της ανοιχτότητας της δυνατότητας και της περίκλεισης της μορφής.

Το πρότζεκτ θα καταγραφεί σε μια συλλογική έκδοση μαζί με θεωρητικές συνεισφορές στο τέλος της διαδικασίας.


Rebecca Agnes, akoo-o collective (Νίκος Μπούμπαρης, Σοφία Γρηγοριάδου, Ντάνα Παπαχρήστου, Γιώργος Σαμαντάς), Lucia Bricco, Ludovic Bernhardt, Campus Novel (Γιάννης Δελαγραμμάτικας, Ινώ Βαρβαρίτη, Γιάννης Σινιόρογλου), Ειρήνη Ευσταθίου, Stefania Migliorati, Κώστας Μπασάνος, Γιώργος Παπαδάτος, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Άρτεμις Ποταμιάνου,  VASCOS ( Κώστας Τζημούλης – Βασίλης Νούλας),  Δημήτρης Χαλάτσης

Blowing with the wind - Fleeting sovereignties of a post-national world order - Counterpublics -2021

A video essay by Constantina Theodorou & Giorgos Papadatos, Counterpublics – 2021

…….There was once, not long before, a world of dividing lines; they live in a world of electrified wires going up and down, undersea and in the air. It is a world of a priori obligatory sharing and de facto collaboration, not one of kindness and softness, antagonisms will never end, but in the end they have to share. It was the Cold War, the epoch of superpowers and  mutual fear of the other;  it is the Hot Peace Era, of shared power distribution and  common fear of what they’ ll do without the other. If they don’t collaborate they’ll end up as fried fossils spared across the planet for the future species archeologists to contemplate upon. What drove humans to prosperity, what drove them to extinction?

The Continuous Monument: On the Rocky Coast, Project (Perspective)
1969 Superstudio, Gian Piero Frassinelli, Alessandro Magris, Roberto Magris, Adolfo Natalini, Cristiano Toraldo di Francia

…….The historical exception of the territorially bounded state and the destructive international system of infinite expansion, unlimited growth & exhaustion of any kind of resources is now about to expire suffocating in the fumes of its own vital fuels. If our electricity powered civilization is to survive it has the urgent task to alter its vital resource, turn to zero CO2 emissions power generation, to compromise and design with the idea of limits. Switching to renewable and omnipresent sources, sun, wind and water, with totally different territorial logics than the geographically restricted and limited oil & gas will signal the beginning of a new planetary order. In the unprecedented planetary emergency the ambiguity of the old dilemma “what comes first- technological innovation or political transformations”, is solved practically and defacto by the viability and feasibility of the given answers.

…..Every part of the design of the rapidly developing renewable energy sharing network poses a serious reorganization challenge of the existing planetary extraction networks. It is a massive enterprise to design both the hard & soft infrastructure, the loci of production, the routes, and the protocols of sharing. New type of centralities are already emerging in places of former wilderness, mountain committees, assembly points at the crossroads of hiking trails, unions of uninhabited islands and other wind-rich areas.

(from the essay Blowing with the wind. Fleeting sovereignties of a post-national world order, by Constantina Theodorou, to be published on Strelka mag, 2021)